تاریخچه دانشکده

با تلاش های دکتر فروغ در سال 1337 به منظور آشنا ساختن علاقه‌مندان به اصول و مبانی هنرهای دراماتیک وسینما هنرستان آزاد هنرهای دراماتیک تاسیس شد.

دوره تحصیل دراین هنرستان یک سال بود و آزمونی برای ورود نداشت وعلاقه‌مندان به تئاتر با داشتن مدرک کامل دبیرستان می‌توانستند با پرداخت شهریه دراین کلاس‌ها نام‌نویسی کنند. آنان پس از گذراندن این دوره گواهینامه‌ای دریافت می‌کردند، ولی هنرستان برای علاقه‌مندانی که دیپلم متوسطه نداشتند، این امکان رافراهم کرده بود که به طور مستمع‌آزاد درکلاس‌ها حضور پیدا کنند، اما به آنها گواهی‌نامه داده نمی‌شد. درهنرستان آزاد هنرهای دراماتیک، هنرپیشگی، نمایشنامه نویسی، فن بیان، دکورسازی، گریم وعکاسی تدریس می شد.

پیش از این درسال 1317 ذیل کمیسیون تئاتر سازمان پرورش افکار نخستین هنرستان هنرپیشگی تاسیس گردیده بود که بعد از انحلال این سازمان نیز فعالیت‌های آن تا سال 1337 ادامه داشت.

آموزش دردانشکده هنرهای دراماتیک:

پس از سال‌ها تلاش هنرمندان عرصه تئاتر درگروه‌ها، کلاس‌ها و صحنه‌های نمایش ضرورت تاسیس نهادی دانشگاهی برای آموزش هنرهای نمایشی امری ضروری گردید. از این رو درسال 1342 وزیر فرهنگ‌وهنر وقت به دکتر مهدی فروغ ماموریت داد تا مقدمات ایجاد مدرسه‌ای عالی برای آموزش هنر تئاتر، سینما، تلویزیون و رادیو فراهم آورد. پیرو آن در همان سال هنرکده هنرهای دراماتیک به ریاست دکتر فروغ پا به عرصه حیات نهاد و فعالیت‌های آموزشی خود را با حضور مدرسان مجرب در رشته‌های تئاتر و سینما آغاز کرد. درسال تحصیلی 1349 با تصویب شورای گسترش آموزش عالی هنرکده هنرهای دراماتیک به دانشکده هنرهای دراماتیک تغییر نام داد.

دکتر فروغ که تحصیلات تئاتری خود را درغرب گذرانده بود، برنامه آموزشی دانشکده هنرهای دراماتیک رامطابق با برنامه‌های دانشگاه‌های پیشرفته جهان و با توجه به فرهنگ و هنر غنی ایران تدوین کرد. این دانشکده با چهار رشته تحصیلی نمایشنامه‌نویسی و ادبیات دراماتیک، هنرپیشگی وکارگردانی، دکورسازی و صحنه‌آرایی و سینما وتلویزیون و رادیو کار خود را پی گرفت و سپس درسال 1350 دوره‌ی دوساله رشته نمایش عروسکی یا ماریونت به آن اضافه شد، که آن هم درسال 1351 به دوره چهارساله ارتقا یافت.

برنامه آموزشی در دو سال اول عمومی، با مواد درسی گوناگون از جمله: فلسفه، میتولوژی، تاریخ اساطیر، متدولوژی، جامعه‌شناسی، روانشناسی، ادبیات، نقد و انتقاد تئاتر، فن‌بیان، سینما، موسیقی، تئاتر سنتی و تعزیه بود و در دو سال بعد دروس اختصاصی هر رشته تدریس می‌شد.

و به جز دو رشته دکورسازی و صحنه آرایی و نمایش عروسکی، سایر رشته‌های تحصیلی این دانشکده شامل گرایش‌های زیر بود: 

رشته نمایشنامه نویسی وادبیات دراماتیک

• نمایشنامه نویسی
• ادبیات دراماتیک

رشته هنرپیشگی وکارگردانی

• هنرپیشگی
• کارگردانی

رشته سینما وتلویزیون و رادیو

• فیلم‌برداری
• کارگردانی

دروس دانشکده هنرهای دراماتیک براساس سیستم واحدی بوده و دانشجویان با گذراندن 140 واحد، دانشنامه کارشناسی خود را دریافت می‌کردند. رساله تحقیقی و کارعملی برای دریافت دانشنامه الزامی بود وحداقل زمان برای گذراندن تمامی واحدها چهارسال تحصیلی بود.

دانشکده هنرهای دراماتیک دراسفند سال 1353 دوره شبانه دانشکده را با دو رشته هنرپیشگی وکارگردانی و سینما وتلویزیون ایجاد کرد. تعداد واحدها، امتحانات، پایان‌نامه‌ها، مقررات و آیین‌نامه‌ها ونیز ارزش مدرک تحصیلی آن همانند دوره روزانه بود. با این تفاوت که دوره تحصیل در کلاس‌های شبانه حداقل 6 سال وساعات تحصیلی هر روز از ساعت 5 بعداز ظهر شروع می‌شد. درسال 1354 دانشکده، به تشکیل دوره‌های تابستانی اقدام کرد که دانشجویان دوره های شبانه بتوانند دوره تحصیلی خود را درمدت کمتری طی کنند.

در دوران فوق الذکر کتابخانه دانشکده هنرهای دراماتیک فضای زیادی نداشت اما غنای بسیار داشت. طبق گزارشی از کتابخانه درسال 1355، مجموعه کتاب های موجود در دانشکده هنرهای دراماتیک، 6523 جلد بود که نمایشنامه‌ها، تعزیه‌نامه‌ها، مجموعه‌های خطی، کتاب‌های تاریخ، فلسفه، ادبیات، سینما، تئاتر، رقص و موسیقی به زبان‌های فارسی، انگلیسی، فرانسه، آلمانی، ایتالیایی وروسی را شامل می‌شد. علاوه برآن‌ها مجلات فرهنگی و هنری معتبری درآن کتابخانه موجود بود که به پژوهش‌های استادان و دانشجویان دانشکده هنرهای دراماتیک یاری می‌رساند.

دراواخر سال 1356 نهادی به نام موسسات آموزش عالی وابسته به وزارت فرهنگ وهنر در ساختمانی در خیابان تخت‌جمشید (طالقانی) نزدیک به خیابان روزولت (شهید مفتح) تاسیس وتمامی دانشکده‌ها و مراکز آموزش عالی مستقل وابسته به وزارت فرهنگ و هنر یعنی دانشکده هنرهای دراماتیک، دانشکده هنرهای تزیینی، هنرستان عالی موسیقی وهنرکده موسیقی ملی را زیرپوشش خود قرار داد. این موسسه در زمان کوتاهی پس از انقلاب اسلامی به کارش پایان داده شد، ساختارش حفظ و وظایفش به وزارت علوم وآموزش عالی (علوم، تحقیقات وفناوری) سپرده شد.

 پس از انقلاب اسلامی ایران در سال 1358 بنابر مصوبه ستاد انقلاب فرهنگی پنج نهاد آموزشی هنر پیش ازانقلاب یعنی دانشکده هنرهای دراماتیک، دانشکده هنرهای تزیینی، هنرستان عالی موسیقی وهنرکده موسیقی ملی و دانشگاه فارابی ادغام شده و مجتمع دانشگاهی هنر به وجود آمد که پس از چهار سال فترت درسال 1362 بازگشایی و رسما فعالیت خود را آغاز کرد.

با رشد و گسترش کمی و کیفی دانشگاه که در افزایش رشته‌های تحصیلی درمقاطع کارشناسی و کارشناسی‌ارشد و پذیرش تعداد دانشجو و وجود یک مرکز پژوهشی نسبتا فعال "مجتمع دانشگاهی هنر" بر اساس مصوبه شورای گسترش آموزش عالی از سال 1370 به دانشگاه هنر تغییر نام یافت ومجموعه‌های ذیل آن تحت عنوان دانشکده هنرهای کاربردی، هنرهای تجسمی، سینما وتئاتر و پردیس اصفهان فعالیت خود را ادامه دادند. درحالی که دانشگاه فارابی نیز دراین دوران در دانشگاه هنر ادغام شد، و دانشجویانش طبق رشته تحصیلی خود به یکی از دانشکده‌های فوق انتقال یافتند و دانشکده موسیقی که برای سال‌ها فعالیت آموزشی نداشت درسال 1373 مجددا آغاز به کار کرد.